8. Contrast

Van: Marion
Datum: Woensdag 24 april 2002, 18.11 uur
Aan: Vrienden en bekenden
Onderwerp: Contrast

Geachte juppen,

Tot nu toe hebben jullie verschillende berichten uit Ghana ontvangen die, volgens mij, een goede indruk maken van de situatie in dit land. Net als ieder land zit ook Ghana vol met uitersten, en sinds mijn aankomst in Accra heb ik ook kennis kunnen maken met een andere kant van dit land.

Na de gezellige avond in de tuin van de ambassadeur, waar trouwens naast WA en M ook een ruime hoeveelheid Heineken, kaas en bitterballen aanwezig was, zijn we naar een soort danscafé gegaan. Het was de eerste keer sinds 2 maanden dat ik weer ging stappen, en ik moet zeggen dat het een leuke avond geworden is. We hadden de smaak goed te pakken, en na zo lang opgesloten gezeten te hebben in Kumasi is Accra en het uitgaansleven hier toch wel een hele verademing. Uiteindelijk zijn we dus een paar dagen in Accra blijven hangen en leerde ik natuurlijk weer de nodige mensen kennen.

Zo kwam het dat ik een polospeler tegen het (heerlijke) lijf liep waarna ik de volgende dag werd meegenomen naar een polotoernooi een stukje buiten de stad. De hele jet set was aanwezig en ik heb echt m’n ogen uitgekeken (en dat kwam niet alleen maar door al die goed gebouwde mannen in strakke rijbroeken). Mijn nieuwe kennis bleek de bijnaam ‘supermodel’ te dragen, en dat was niet echt iets dat me verbaasde. Toen ik na de wedstrijd samen met een vriend bij hem thuis mocht douchen bleef hij de hele tijd, slechts gehuld in een handdoekje, voor me paraderen; aaaarrccchhh! Daar ging de hormonenachtbaan in m’n lichaam, ik heb er nog onrustige nachten van!

Ook zondag waren we weer uitgenodigd voor de finale, en deze dag was het een drukte van jewelste waarbij ik veel mensen heb leren kennen. Ik voelde me echt als een vis in het water en vond het heerlijk om weer met mensen te praten die weten wat er in de wereld gebeurd (vaak nog beter dan ik) en om het weer echt ergens over te hebben. Aan de andere kant vond ik het contrast erg groot en vroeg ik me meerdere keren af of degenen met wie ik werk in Kumasi me nog zouden herkennen. Of ze überhaupt weten dat dit soort dingen bestaan in Ghana; terwijl zij zich afvragen of ze morgen wel iets te eten zullen hebben zijn er plaatsen waar een overvloed aan drank en hapjes heerst en waar men minimaal $ 30.000 per persoon, per jaar (zo heb ik me laten vertellen) uitgeeft om een sport te beoefenen.

Na het weekend was ik helemaal uitgeput van alle wilde nachten en heb ik de schade van 2 maanden Kumasi ruimschoots ingehaald. Helaas werd een vriendin van me ziek, en heb ik de afgelopen 2 dagen bij haar in het ziekenhuis doorgebracht. Ik dacht dat mijn ziekenhuiservaring een heel avontuur was, maar dit was pas echt een belevenis! Gelukkig hebben ze haar vanochtend laten gaan, en gaat mijn reis nu echt beginnen. Ik heb trouwens nog een uitnodiging om naar Nigeria te komen waar een auto met chauffeur tot mijn beschikking zullen staan. Helaas ligt mijn paspoort bij de immigratiedienst voor verlening van mijn visum, dus dat gaat nog even niet door. Hoe het met mijn wandeltocht staat is ook nog niet bekend, maar ik hou jullie op de hoogte.

Salut,
Marion.

 

  1. Introductie
  2. Cultuurshock?!!!!
  3. Akwaaba
  4. Plaats van bestemming
  5. Obruni
  6. Kleine vliegende prikbeestjes
  7. Warchild?
  8. Contrast
  9. Tome tome
  10. @!%@^#$@#!@ muggen
  11. Look, Listen, Learn
  12. Zoals het klokje thuis tikt… ??